Na onze kwalificatie voor de halve finale tegen Grasshoppers op
zaterdag 4 april, volgde het bericht dat op zondag 1 e paasdag Linda was overleden. 

Opdat moment vroeg ik me af of het wel verstandig was om te
spelen, want wat stelde dat in godsnaam voor ten opzichte van het
overlijden van Lin, de moeder van onze speelster Joa. Moeten wij ons
weer gaan druk maken over missers, scheidsrechterlijke beslissingen
enz. enz. maar………………
Maandag 2 e paasdag trainen en woensdag op naar Katwijk en Joa was
van de partij.
Het werd een emotionele wedstrijd, want Grasshoppers voelde precies
aan, hoe er gereageerd moest worden. Na een minuut stilte kon de
wedstrijd beginnen. Noa was ziek thuisgebleven dat betekende dat
coach Tom een ander wisselprogramma nodig had. Dit pakte voor Joa
goed uit. Zij speelde de meeste minuten van dit seizoen - terwijl vader
Niels dacht dat ze maar beperkt inzetbaar zou zijn - deed het goed en
haar eerste rake driepunter van de wedstrijd werd natuurlijk uitbundig
gevierd. We kwamen met 9-10 voor, maar daarna was het snel over en
uit. We leden veel te veel (onnodig) balverlies en bij 20-10 volgde er een
Helderse time out. Na het eerste kwart: 23-15 en halverwege stond het
al 48-30. In de tweede helft bleven we knokken, wisten nog tot op tien
punten te komen (70-60), maar meer zat er ECHT niet in: 79-67.
‌
De statistieken:
Lotte Sant 20, Janiek van Veen 10, Sanne van Poelgeest 2, Floor
Toornstra 3, Lotte Toornstra 19, Maaike Klein 2 en Joa Karreman 11 in
30 minuten.
‌
De tweede wedstrijd op zaterdag zou een nog zwaardere opgave
worden, want de uitvaart van Linda was die dag met heel veel emoties
en van tevoren vraag je je dan natuurlijk af, wie er in staat zou zijn om
een behoorlijk prestatie neer te zetten. Onze leider Janiek zeker niet en
van de starters haalde alleen Lotte T behoorlijke cijfers, maar die zag
haar speeltijd enigszins beperkt worden door foutenlast. Geheel volgens
de verwachtingen speelden wij – onder het oog van de overgebleven
Karreman – onder ons kunnen. Terwijl de bezoekers met scherp schoten
en bijna de helft van punten uit driepunters maakten (13x). Het verschil
liep steeds verder op.
Van 8-9 ging het naar 18-27 en kon het tweede kwart beginnen. Eventjes
leek het erop dat het misschien nog spannend zou worden, toen we tot​
32-38 met balbezit terugkwamen, maar halverwege (35-47) was er toch
weer duidelijk gemaakt, wie de sterkste was. We deden enorm ons best,
maar waren niet goed genoeg. Het derde kwart ging nog gelijk op (51-
64), maar daarna was de pijp ECHT leeg. Onder luid applaus werd Joa
vlak voor tijd gewisseld, waarna ze de tijd kreeg om door de hele bank
geknuffeld te worden. Het eindsignaal klonk bij 58-83. Waarna er nog
één plechtigheid op het programma stond, nl. het uitreiken van de Linda
Moll-trofee. Die eer was dit seizoen aan Lotte Toornstra.
De statistieken:
‌
Noa Lewakabessy 5, Lotte Sant 16, Janiek van Veen 1, Sanne van
Poelgeest 4, Floor Toornstra 2, Lotte Toornstra 17 + 11 rebounds, Maaike
Klein 2 en Joa Karreman 11.